Açık Radyo’nun yayın lisansının iptal edilmesine ilişkin dava süreci Danıştay aşamasına taşındı. İlk derece ve istinaf mahkemelerinin ret kararlarının ardından dosya, temyiz incelemesi için yüksek mahkemeye sunuldu.
Radyo yönetimi ve hukuk ekibi tarafından yapılan değerlendirmelerde, sürecin yalnızca idari bir yaptırım meselesi olmadığı, aynı zamanda ifade özgürlüğünün sınırlarının nasıl belirlendiğine dair önemli bir örnek oluşturduğu vurgulandı.
Dava kapsamında, yayında kullanılan ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve canlı yayınlarda konukların sözlerinden doğrudan yayın kuruluşunun sorumlu tutulamayacağı savunuldu. Ancak mahkemeler bu görüşleri kabul etmedi. Kararlarda, söz konusu ifadelerin toplumun bir kesimi açısından incitici olabileceği gerekçesine yer verildi.
Yargı kararlarında dikkat çeken bir diğer nokta ise aynı ifadenin bireysel olarak dile getirildiğinde korunabileceği, ancak bir yayın organı aracılığıyla ifade edildiğinde farklı değerlendirilmesi oldu. Bu yaklaşım, ifade özgürlüğünün içeriğinden ziyade yayımlandığı mecra üzerinden sınırlandırıldığı yönünde eleştirilere yol açtı.
Açık Radyo temsilcileri, lisans iptali gibi ağır yaptırımların yalnızca ilgili kurumu değil, tüm medya alanını etkileyebilecek bir caydırıcılık yarattığını belirtiyor. Bu tür uygulamaların, özellikle tartışmalı konuların medyada daha az yer bulmasına neden olabileceği ve kamuoyunun haber alma hakkını dolaylı biçimde sınırlayabileceği ifade ediliyor.
Süreç, 2024 yılında bir yayında kullanılan ifadeler sonrası verilen idari cezalarla başlamış, ardından yayın durdurma kararları ve nihayetinde lisans iptaliyle devam etmişti. Karasal yayını sona eren radyo, faaliyetlerini dijital platformlar üzerinden sürdürmeye başladı.
Danıştay’ın vereceği kararın, yalnızca bu dosya açısından değil, Türkiye’de yayıncılık ve ifade özgürlüğü alanındaki sınırların nasıl çizileceği konusunda da belirleyici olabileceği değerlendiriliyor.